Dinteloordse wielrenners rijden Pyreneeën Challenge
Loodzwaar en indrukwekkend. Dat is de algehele indruk van de Ride4Kids Pyreneeën Challenge. De twaalf Dinteloordse wielrenners zijn het daar unaniem over eens. De deelnemers reden drie etappes door de Pyreneeën om geld in te zamelen voor onderzoek naar energiestofwisselingsziekten bij kinderen.
De Pyreneeën Challenge is een initiatief van een aantal ouders van (overleden) kinderen met een energiestofwisselingsziekte. Omdat er voor deze ziekte nog geen medicijn bestaat, organiseren zij jaarlijks een fietsfestijn, waarmee geld wordt ingezameld voor wetenschappelijk onderzoek.
Aan de Challenge mogen, vanwege de veiligheid, maximaal tweehonderd renners deelnemen. Daaromheen staat een team van zo'n tachtig vrijwilligers, zoals fysiotherapeuten, motorrijders en mensen voor de catering. Jacqueline Kraan, moeder van de 8-jarige Ruben die ook aan een energiestofwisselingsziekte lijdt, ging mee om 'team Ruben' aan te moedigen, maar zette zich tijdens de Challenge ook in als vrijwilliger. ,,Honderden broodjes heb ik gesmeerd", lacht ze. ,,Ik was ingedeeld bij de ploeg die de lunch onderweg verzorgde, dus dat betekende 's morgens voor achten al de bergen in en daar ter plaatse een post opzetten, broodjes beleggen, fruit uitstallen en zorgen voor liters koffie, thee en bouillon."
Jacqueline beaamt dat alles zeer goed geregeld was voor de renners. ,,De routes waren duidelijk uitgezet met oranje pijlen, op lastige punten stond altijd iemand om de weg te wijzen, er waren volgauto's met materiaal, er reden motors mee om alles goed in de gaten te houden, echt heel goed geregeld. Maar dat neemt niet weg dat er van de renners een enorme inzet gevraagd werd, want het parcours was zwaar. En dat drie dagen achter elkaar. Het was warm en iedere route kende een aantal pittige beklimmingen. Maar de onderlinge sfeer was zo goed. Er was een enorm gevoel van saamhorigheid. Heel veel mensen hebben we daar voor het eerst ontmoet, maar er was meteen een familiegevoel. Dus gebeurde het dat renners elkaar naar boven duwden als dat nodig was. En vanaf de kant, maar ook vanuit de auto's werden de renners enthousiast aangemoedigd. Dat maakte dat alle renners het tot een goed einde hebben gebracht, soms puur op wilskracht."
Wat de ritten extra emotioneel maakte, was het feit dat op het wegdek de namen van kinderen met een energiestofwisselingsziekte geschilderd waren. En langs de weg stonden foto's van (overleden) kinderen met de ziekte. Zo zagen de Dinteloordse renners ook de naam en de foto van Ruben voorbij komen. ,,En dat kwam bij de alle renners toch wel binnen hoor", zegt Jacqueline. ,,Dan komt het heel dichtbij, krijgt de ziekte een gezicht. En dat was ook precies wat de organisatie met deze acties wilde bereiken." Tijdens de briefing, 's avonds op de camping, waren er ouders die het verhaal van hun overleden kind of zelfs kinderen vertelden. Op die momenten waren deelnemers en vrijwilligers vaak geraakt en moesten zelfs de stoerste mannen wel eens een traantje wegpinken. Maar als ze daarentegen een bij het onderzoek naar stofwisselingsziektes betrokken dokter hoorden vertellen dat er zeker wel progressie gemaakt wordt in het onderzoek naar energiestofwisselingsziektes, zag je de vastberadenheid in de ogen: ,,Hier doen we het voor, daarom zijn we hier."
Op de derde en laatste Challenge-dag was er een emotionele afsluiting op de beruchte Tourmalet. Van dikke takken waren schijven hout gezaagd, waarop alle deelnemers en vrijwilligers een boodschap hadden geschreven voor de zieke en overleden kinderen. Van deze schijven hout had de organisatie op een berg stenen een monument gemaakt. De aanwezige ouders van zieke of overleden kinderen mochten om het monument komen staan en hun eigen schijf hout ter plaatse toevoegen. ,,Op dat moment kon je een speld horen vallen", vertelt Jacqueline. ,,Ik vond het een heel bijzondere en indrukwekkende ceremonie. Al die mensen die in het gras tegen de bergwand aan zaten, waren muisstil. En juist op dat moment kwam er een enorme gier overvliegen, echt een prachtig gezicht."
De ceremonie werd besloten met het oplaten van een heliumballon, door de ouders gevuld met wensen voor hun zieke en overleden kinderen. De deelname van de Dinteloordse renners leverde het prachtige bedrag van 12.355 euro op. De gehele actie leverde ruim twee ton op. ,,Als het aan mij ligt, ben ik er volgend jaar weer bij", besluit Jacqueline. ,,Ik vond het een geweldige ervaring, die me weer de nodige energie heeft gegeven om, samen met Bart, de intensieve zorg voor Ruben vol te kunnen houden."
