In het zweet voor goede doel tijdens Pyreneeën Challenge

De Pyreneeën Challenge is een feit. Drie dagen lang hebben honderdzestig wielrenners, twee lopers en twee wandelaars zich in het zweet gewerkt in het gebergte dat de grens vormt tussen Frankrijk en Spanje. De sportieve prestatie was gekoppeld aan een goed doel: Ride4Kids. Een stichting opgericht om onderzoek te verrichten naar energiestofwisselingsziekten bij kinderen. In totaal is 214.440,30 euro ingezameld. Het Dinteloordse team 'Ruben' was goed voor 14.177,15 euro.

Met deze opbrengst kunnen er weer meer en nieuwe onderzoeken gedaan worden naar een medicijn of therapie voor kinderen met een (energie)stofwisselingsziekte. Team Ruben ging na een uitgebreide voorbereidingen met volle moed op weg.

De weersverwachting was wisselvallig, maar niemand had verwacht dat zelfs winterjassen, lange broeken en handschoenen nodig waren in september. ,,Omdat mijn regenjas oranje is, en goed bij de teamkleding past, had ik 'm ingepakt", zegt Elly Blanker. Elly en haar man hadden het jasje hard nodig.

Misthoorn

Mist, regen en wind zorgden voor helse omstandigheden. De eerste dag reden de fietsers meteen al in de mist naar boven waar het 1 graag boven nul was. ,,Omdat we om de zoveel tijd een misthoorn hoorden, en dit geluid steeds harder werd, wisten we dat we bijna aan de top waren." De fietsers hadden weliswaar om de kilometer de afstanden aan de kant van de weg op borden staan, maar dan nog vond Lester van der Staal het moeilijk fietsen.

Bergop viel de eerste dag de kou nog mee, maar bergaf moest er meerdere malen gestopt worden omdat de handen te koud waren om nog veilig te kunnen remmen. ,,Wie had gedacht om in september dikke handschoenen in te pakken", zegt Lester. Twee weken voor de challenge was hij in hetzelfde gebied nog met zijn gezin op vakantie geweest en liepen ze in korte broek en slippers.

Aubisque

Juist de stopmomenten zorgden er onderweg voor dat de wielrenners tot op het bot verkleumden. Op dag twee scheen de zon door de wolken heen, en was het minder afzien maar de kou was nog wel aanwezig. Deze dag reden ze de Col du Aubisque op. Onderweg waren foto's van kinderen met een stofwisselingsziekte geplaatst.

De Challenge wordt alweer voor de zesde keer gereden, en het is dit jaar de 3e keer voor team Ruben. Doordat het team meerdere jaren meedoet, kennen de deelnemers elkaar en weten ze de verhalen achter de foto's. ,, Kan me niet voorstellen dat er een volwassen vent is die zijn emoties bovenop die berg kan bedwingen", zegt Lester na afloop. ,,Je bent zo leeg van het rijden, je zit aan je top van je kunnen en dan is de confrontatie met kindergezichtjes heel lastig. Dan breek je."

Opgeven geen optie

De laatste dag kwamen ook de lopers en wandelaars in actie. Twee wandelaars liepen door de weersomstandigheden een verkorte route van de in totaal negentien kilometer. Elly Blanker en Fred Slings renden samen naar boven, door mist, regen en kou. Onderweg masseerde Fred nog een wielrenner van het team van het Da Vinci College, terwijl Elly doorliep om later weer bij haar aan te sluiten om samen hand in hand, omgeven en gesteund door de fietsers naar de finish te gaan. ,, Zo mooi wat die leerlingen variërend van 15 tot 18 jaar neer hebben gezet", zegt Elly trots. Ze deden voor het eerst mee, hadden al het nodige materiaal gehuurd voor deze challenge. Telkens als ze dachten dat ze écht niet meer verder konden, kwam de teamgeest naar boven, werden ze aangemoedigd en zo hebben ze alsnog de top bereikt. ,, Opgeven was geen optie."

Jacky Kraan, moeder van zoon Ruben die een stofwisselingsziekte heeft, was mee als begeleidster en heeft onderweg foto's gemaakt. ,, Ik ben nog niet helemaal geland", zegt ze na afloop. Voorgaande jaren was er altijd een afsluitingsceremonie, maar door de slechte weersomstandigheden was deze er dit jaar niet. Het was te koud om te wachten tot iedereen boven was. Die laatste avond samen met alle teams, werd het eindebedrag bekend gemaakt en kon er eindelijk ontspannen worden.

Zonnestraal

Een memorabel moment voor Elly Blanker was toen zij een gouden steentje met de naam van Ruben op een grote steen weglegde, en er een zonnestraal op scheen. ,,Dat zal me altijd bij blijven." Lester was verrast toen zijn fiets kapot bleek te zijn en hij een fiets van iemand uit de organisatie mocht lenen. ,,Dat 'wij-gevoel' is zo kenmerkend voor deze Challenge. Doordat de groep redelijk klein is, ken je bijna iedereen."

Team Ruben wil graag iedere sponsor bedanken, groot en klein. Het team is ook dankbaar voor de support die ze hebben gekregen. Mede door hun en de giften, opbrengsten van de loterij en alle andere denkbare sponsoring, is deze challenge er weer eentje geworden voor in de boeken. ,,Op naar de volgende", roept Lester enthousiast.